ZAMKNIJ   X

Zapisz się do naszego newslettera!

Zapisz się do naszego newslettera i odbierz 10% zniżki na zabiegi higienizacji jamy ustnej!

Umów wizytę

Ortodoncja

Dziedzina stomatologii zajmująca się profilaktyką i leczeniem wad zgryzu oraz wad szczękowo twarzowych u dzieci, młodzieży i dorosłych. Wady mogą być wrodzone, dziedziczone lub niedziedziczone oraz nabyte (występujące najczęściej bo aż w 80%). Powstają w ciągu pierwszych lat życia w skutek ssania kciuka, używania nieprawidłowych smoczków czy oddychania przez usta, np. u dzieci z przerostem migdałka. Nieprawidłowo ustawione zęby (np. stłoczone, mocno wysunięte z łuku czy nachylone)  uniemożliwiają dokładne ich czyszczenie. Powoduje to powstanie próchnicy oraz sprzyja rozwojowi chorób przyzębia a w następstwie przedwczesną ich utratę. Korzyści z leczenia ortodontycznego obejmują poprawę stanu zdrowia jamy ustnej, poprawę wyglądu twarzy, likwidacje dysfunkcji stawów- skroniowo żuchwowych oraz związanych z tym dolegliwości bólowych głowy a także zwiększają  szansę na zachowanie zębów przez całe życie. Kandydatami do leczenia ortodontycznego mogą być zarówno dzieci (najczęściej kierowane przez pediatrę, stomatologa lub laryngologa) jak i osoby dorosłe.

 

Najczęściej występujące wady zgryzu:

  1. Wady poprzeczne (zaburzenia we wzroście na szerokość):
    – zgryz krzyżowy,
    – boczne przemieszczenie żuchwy,
    – zgryz przewieszony.
  2.  Wady przednio-tylne (zaburzenia we wzroście na długość):
    – tyłozgryz,
    – tyłożuchwie,
    – przodozgryz,
    – przodożuchwie.
  3. Wady pionowe (zaburzenia we wzroście na wysokość):
    – zgryz otwarty,
    – zgryz głęboki.
  4. Nieprawidłowości zębowe:
    – zaburzenia liczby zębów (niedoliczbowość, nadliczbowość),
    – zaburzenia ząbkowania (przedwczesne wyrzynanie zębów mlecznych, pózne wyrzynanie zębów mlecznych, zęby przetrwałe, zęby zatrzymane, późne wyrzynanie zębów stałych).

 

Leczenie ortodontyczne polega na przywracaniu właściwego, fizjologicznego zwarcia między górną i dolną szczęką, wyrównania i właściwego ustawienia zębów w łukach zębowych przy użyciu aparatów ortodontycznych. Istnieją dwie główne grupy aparatów:

  • aparaty stałe,
  • aparaty ruchome.

 

Aparaty ruchome (jedno lub dwuszczękowe) wykonane są z kolorowego tworzywa akrylowego, w którym zakotwiczone są elementy metalowe takie jak łuki wargowe, klamry, sprężyny i śruby. Tego typu aparaty pacjent jest w stanie sam zdejmować i zakładać  dlatego też leczenie tą metodą wymaga od pacjenta systematyczności i zaangażowania.

Aparaty stałe składają się z różnego rodzaju zaczepów (zamków i pierścieni) osadzanych za pomocą specjalnych klejów na stałe na powierzchni zębów. Zaczepy te stanowią umocowanie dla sprężystych drutów, będących właściwym źródłem siły działającej na zęby. Dzięki temu, iż aparaty stałe wywierają siłę bez przerwy przez cały okres leczenia, pozwalają na osiągnięcie precyzyjnych efektów leczniczych. W zależności od potrzeb leczniczych i estetycznych pacjenta polecane są różne rodzaje zamków ortodontycznych:

Metalowe – precyzyjne, tańsze, dające możliwość urozmaicania wizerunku poprzez użycie kolorowych gumek utrzymujących łuk oraz zastosowanie w niektórych przypadkach specjalnego typu zamków o wyjątkowo małych rozmiarach

Estetyczne – ceramiczne (w kolorze zęba) lub z czystego monokrystalicznego szafiru (jedyne całkowicie przezroczyste zamki), mniej widoczne, lecz o mniejszej wytrzymałości mechanicznej

Podczas leczenia ortodontycznego należy pamiętać o właściwej higienie jamy ustanej. Czyszczenie zębów, do których przyklejony jest aparat stały wymaga większej dokładności, ilości czasu oraz wiąże się ze stosowaniem dodatkowych akcesoriów (szczoteczki międzyzębowe, specjalne nici dentystyczne). Wskazane jest również korzystanie, w odstępach kilkumiesięcznych, z profesjonalnego czyszczenia zębów i fluoryzacji w gabinecie. W przypadku użytkowania aparatów ruchomych sposób oczyszczania zębów nie odbiega od podstawowych zasad higieny. Odrębnym problemem jest utrzymanie w czystości samego aparatu, który należy czyścić osobną szczoteczką do zębów lub specjalną szczoteczką do protez, z użyciem pasty do zębów lub mydła.

Typowe leczenie ortodontyczne składa się z następujących etapów:

  • wykonanie badania i przygotowanie materiałów diagnostycznych (gipsowe modele uzębienia pacjenta, zdjęcia RTG),
  • ustalenie planu leczenia,
  • założenie aparatu ortodontycznego stałego lub dopasowanie aparatu zdejmowanego,
  • regularne wizyty kontrolne w okresie leczenia: aparaty ruchome – co 2-4 miesiące a aparaty stałe – co 4-5 tygodni,
  • zdjęcie aparatu (w przypadku aparatu stałego) po wyleczeniu pacjenta,
  • utrzymanie efektów leczenia, tzw. retencja.